تخادع

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(تَ دُ) [ ع. ] ۱- (مص م.) یکدیگر را فریفتن. ۲- (مص ل.) خود را فریب خورده وا نمودن در صورتی که نباشند؛ ج. تخادعات.