تحیز
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ حَ یُّ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) جای گرفتن، جاگزین شدن.<BR>۲- به کرانه شدن، به گوشه رفتن.<BR>۳- فراهم آمدن.<BR>۴- (اِمص.) جایگزینی ؛ ج. تحیزات.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ حَ یُّ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) جای گرفتن، جاگزین شدن.<BR>۲- به کرانه شدن، به گوشه رفتن.<BR>۳- فراهم آمدن.<BR>۴- (اِمص.) جایگزینی ؛ ج. تحیزات.<br>