تحوج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تحوج . [ ت َ ح َوْ وُ ] (ع مص ) حاجت خواستن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). طلب حاجت . (اقرب الموارد) (قطر المحیط): خرج فلان یتحوج ؛ ای یطلب ما یحتاج الیه من معیشته . (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تحوج . [ ت َ ح َوْ وُ ] (ع مص ) حاجت خواستن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). طلب حاجت . (اقرب الموارد) (قطر المحیط): خرج فلان یتحوج ؛ ای یطلب ما یحتاج الیه من معیشته . (اقرب الموارد).