تحنیق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تحنیق . [ ت َ ] (ع مص ) از غلاف برآمدن و منتشر شدن خارهای خوشه ٔ زراعت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (قطر المحیط).