تحنط

تحنط. [ ت َح َن ْ ن ُ ] (ع مص ) حنوط بر خویشتن بستن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). خوش بوی شدن مرده به حنوط. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (قطر المحیط). تَحَنَّطَ؛ جُعِل علیه الحنوط و منه ُ: و قد حسر عن فخذیه و هو یتحنط؛ ای یستعمل الحنوط فی ثیابه عند خروجه الی القتال اشارة الی الاستعداد للموت . (اقرب الموارد).