تحمیس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تحمیس . [ ت َ ](ع مص ) احماس . به خشم آوردن کسی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (قطر المحیط). ◄ برانگیختن کسی را. (اقرب الموارد) (قطر المحیط). ◄ اندکی از دوا و جز آن بر آتش گذاشتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (قطر المحیط). ◄ سخت و درشت گردانیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).