تحشحش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تحشحش . [ ت َ ح َ ح ُ ] (ع مص ) پراکنده شدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (قطر المحیط) (اقرب الموارد). ◄ جنبیدن . ◄ (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). جنبش برای برخاستن . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط): فلما رأیناه تحشحشنا؛ ای تحرکنا. (اقرب الموارد).