تحزق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تحزق . [ ت َ ح َزْ زُ ] (ع مص ) سخت بخیل شدن . (تاج المصادر بیهقی ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ تقبض . (اقرب الموارد).