تحجین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تحجین . [ ت َ ](ع مص ) خمانیدن چوب را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (قطر المحیط). ◄ (اِ) داغ کج . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). داغ کژی بر شتر. (اقرب الموارد) (قطر المحیط).