تحان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تحان . [ ت َ حان ن ] (ع مص ) نیک طرب کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ تحان به کسی ؛ اشتیاق داشتن به وی . (از اقرب الموارد): تحان الیه تحاناً؛ اشتاق . (قطر المحیط).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تحان . [ ت َ حان ن ] (ع مص ) نیک طرب کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ تحان به کسی ؛ اشتیاق داشتن به وی . (از اقرب الموارد): تحان الیه تحاناً؛ اشتاق . (قطر المحیط).