تحاب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تحاب . [ ت َ حاب ب ] (ع مص ) یکدیگر را دوست داشتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط).