تجوز

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(تَ جَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- آسان گرفتن، آسان فراگرفتن. ۳- عفو کردن (گناه را). ۴- سخنی به مجاز گفتن. ۵- سبک گزاردن (نماز را)؛ ج. تجوزات.