واژه جو

تجریج

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تجریج . [ ت َ ] (ع مص ) موی سر ستردن . (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ جنبان وفراخ ساختن چیزی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

معنی تجریج | واژه جو