تجرس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تجرس . [ ت َ ج َرْ رُ ] (ع مص ) سخن گفتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). تکلم . (اقرب الموارد) (قطر المحیط). ◄ بنغمت گفتن . (تاج المصادر بیهقی ). تنغم . (اقرب الموارد). ترنم کردن . ◄ بناز و نعمت زیستن . (آنندراج ).