تجرثم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تجرثم . [ ت َ ج َ ث ُ ] (ع مص ) افتادن از بالا به نشیب . (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ فراهم آمدن . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط)(منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ لازم گرفتن جای را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ گرفتن بهتر چیزی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ انقباض توأم با لرزه . (قطر المحیط) .