تثاون

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تثاون . [ ت َ وُ ] (ع مص ) حیله کردن و فریب نمودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). حیله وخدعه . (قطر المحیط) . تثاؤن . رجوع به تتاون شود.