تتییع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تتییع. [ ت َ ] (ع مص ) بپاره ٔ نان برداشتن روغن را. (ناظم الاطباء). تیعالسمن ؛ بمعنی تاع السمن است . (منتهی الارب ) (قطر المحیط).