تتهم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تتهم . [ ت َ ت َهَْ هَُ ] (ع مص ) به تهامه درآمدن و فروکش شدن در آن . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).