تبکیت
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(تَ) [ ع. ] (مص م.) ۱- خاموش کردن، زبان بند کردن. ۲- زدن کسی را به شمشیر و چوب دستی. ۳- پیش آمدن کسی را به مکروه. ۴- غلبه کردن به حجت.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(تَ) [ ع. ] (مص م.) ۱- خاموش کردن، زبان بند کردن. ۲- زدن کسی را به شمشیر و چوب دستی. ۳- پیش آمدن کسی را به مکروه. ۴- غلبه کردن به حجت.