تبکیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ) [ ع. ] (مص م.)<BR>۱- خاموش کردن، زبان بند کردن.<BR>۲- زدن کسی را به شمشیر و چوب دستی.<BR>۳- پیش آمدن کسی را به مکروه.<BR>۴- غلبه کردن به حجت.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ) [ ع. ] (مص م.)<BR>۱- خاموش کردن، زبان بند کردن.<BR>۲- زدن کسی را به شمشیر و چوب دستی.<BR>۳- پیش آمدن کسی را به مکروه.<BR>۴- غلبه کردن به حجت.<br>