تبهنس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبهنس . [ ت َ ب َ ن ُ ] (ع مص ) خرامیدن . (از زوزنی ). تبختر. (اقرب الموارد) (قطر المحیط). و منه قول بشربن عوانة یصف الاسد: تبهنس اذا تقاعس عنه مهری ... (اقرب الموارد). خرامیدن و برفتارشیر رفتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).