تبهج

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تبهج . [ت َ ب َهَْ هَُ ] (ع مص ) شاد و مسرور شدن . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط). شادی نمودن . (آنندراج ).