تبه کاری

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تبه کاری . [ ت َ ب َه ْ ] (حامص مرکب ) تباه کاری : زود میرند از تبه کاری چه سفیدیست در سیه کاری . مکتبی . رجوع به تباهکاری شود.