تبلدح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تبلدح . [ ت َ ب َ دُ ] (ع مص ) ایفای وعده نکردن . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).