تبعید
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ) [ ع. ] (مص م.)<BR>۱- دور کردن، راندن.<BR>۲- کسی را از شهر بیرون کردن، به جاهای دوردست فرستادن.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ) [ ع. ] (مص م.)<BR>۱- دور کردن، راندن.<BR>۲- کسی را از شهر بیرون کردن، به جاهای دوردست فرستادن.<br>