تبطر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(تَ بَ طُّ) [ ع. ] (مص ل.) سرکشی کردن، سرمستی کردن.<br>

فرهنگ فارسی معین

(تَ بَ طُّ) [ ع. ] (مص ل.) سرکشی کردن، سرمستی کردن.