تبضبض

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تبضبض . [ ت َ ب َ ب ُ ] (ع مص ) بناز و نعمت زیستن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). تبضیض .