تبصیص

تبصیص . [ ت َ ] (ع مص ) برآوردن زمین آنچه که اول برمی آورد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ چشم بازکردن سگ بچه . (تاج المصادر بیهقی ). چشم باز کردن سگ بچه ٔ نوزاد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).