تبرو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبرؤ. [ ت َ ب َرْ رُ ] (ع مص ) بیزار شدن از چیزی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (قطر المحیط). بیزار شدن . (زوزنی ) (ترجمان علامه ٔ جرجانی ). خود را از چیزی بیزار داشتن . (قطر المحیط). رجوع به تبرا شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبرؤ. [ ت َ ب َرْ رُ ] (ع مص ) بیزار شدن از چیزی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (قطر المحیط). بیزار شدن . (زوزنی ) (ترجمان علامه ٔ جرجانی ). خود را از چیزی بیزار داشتن . (قطر المحیط). رجوع به تبرا شود.