تبرز
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ بَ رُّ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) برتری یافتن، پیشی جستن.<BR>۲- برآمدن به صحرا برای قضای حاجت.<BR>۳- (اِمص.) فزونی، برتری ؛ ج. تبرزات.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ بَ رُّ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) برتری یافتن، پیشی جستن.<BR>۲- برآمدن به صحرا برای قضای حاجت.<BR>۳- (اِمص.) فزونی، برتری ؛ ج. تبرزات.<br>