تبذل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ بَ ذُّ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.) بخشیدن، اعطا کردن.<BR>۲- (مص ل.) خوشرویی کردن.<BR>۳- (اِمص.) خوش رویی، گشاده رویی.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ بَ ذُّ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.) بخشیدن، اعطا کردن.<BR>۲- (مص ل.) خوشرویی کردن.<BR>۳- (اِمص.) خوش رویی، گشاده رویی.<br>