تبذار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تبذار. [ ت ِ ] (ع ص ) بسیارگوی . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط). بسیارگوی و فاش کننده ٔ راز. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).