تاریک جان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاریک جان . (ص مرکب ) تیره جان . (آنندراج ). تباه . خراب . تیره ضمیر. سیه دل . (ناظم الاطباء). اندوهگین . جان تاریک . گمراه . عاری از صفا و خرد : به آن روشنی خیزد از وی صدا که تاریک جانان شوندش فدا. امیرخسرو (در تعریف فانوس از آنندراج ).