تارمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رَ) (اِمر.) نردهای از چوب یا آهن که جلو باغ یا ایوان سازند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(رَ) (اِمر.) نردهای از چوب یا آهن که جلو باغ یا ایوان سازند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تارمی . [ رَ / رُ ] (اِ) محجر و دیوارمانندی از چوب یا آهن که جلو باغ یا ایوان و غیره سازند که اکنون در تکلم تارمی گفته میشود. (فرهنگ نظام : تارم ). رجوع به تارم شود.