تارزن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تارزن . [ زَ ] (نف مرکب ) نوازنده ٔ تار. نوازنده ٔ یکی از آلات موسیقی . رجوع به تار شود.
تارزن . [ زَ ] (اِخ ) دهی از دهستان جاپلق بخش الیگودرز شهرستان بروجرد است که در٢١هزارگزی شمال باختری الیگودرز، کنار راه مالرو «دارباغ » به «قره ده » واقع است . جلگه و معتدل است و ٧١٢تن سکنه دارد. آب آن از قنات و چشمه . محصول آنجا غلات، لبنیات، صیفی . شغل اهالی زراعت و گله داری . صنایع دستی آنجا جاجیم بافی است . راه آن مالرو، و در تابستان اتومبیل رو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).