تاراغ و توروغ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاراغ و توروغ . [ راغ ْ غ ُ ] (اِ صوت، از اتباع ) آوایی که از برخورد دو چیز برخیزد. صدایی که از بهم کوفتن دو چیز حادث شود و موجب ناراحتی انسان گردد.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاراغ و توروغ . [ راغ ْ غ ُ ] (اِ صوت، از اتباع ) آوایی که از برخورد دو چیز برخیزد. صدایی که از بهم کوفتن دو چیز حادث شود و موجب ناراحتی انسان گردد.