تابه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بِ یا بَ) [ په. ] (اِ.) = تاوه:<BR>۱- ظرف فلزی پهن که برای پختن گوشت، ماهی، کوکو و غیره به کار میرود.<BR>۲- آلتی است که در آن دانة گندم و حبوب دیگر را بریان کنند.<BR>۳- خشت پخته، آجر بزرگ.<BR>۴- شیشة تابدان. تابه تا (بِ یا بَ) (ص مر.)<BR>۱- لنگه به لنگه، آن چه که یک شکل نباشد.<BR>۲- لوچ، چپ، تابدار.<br>