تابستانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تابستانی . [ ب ِ / ب َ ] (ص نسبی ) منسوب به تابستان، صیفی . آنچه که مخصوص این فصل باشد: خانه ٔ تابستانی . لباس تابستانی . ازض ٌ مصیفه ؛ زمین تابستانی . (منتهی الارب ). مکان ٌ مصیف ؛ جای تابستانی . (منتهی الارب ). مکان ٌ مصیوف ؛ جای تابستانی . (منتهی الارب ).