تأمیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ) [ ع. ] (مص م.) امیدوار ساختن، آرزومند کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ) [ ع. ] (مص م.) امیدوار ساختن، آرزومند کردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تامیل . (اِخ ) شعبه ای از نژاد دراویدی هند که در جنوب هند و شمال سراندیب اقامت دارند. ◄ قدیمترین و مترقی ترین و معروفترین السنه ٔ دراویدی (هند). رجوع به وبستر و کتاب کرد رشید یاسمی ص ٤٦ شود.