تأله

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(تَ أَ لِّ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) پرستیدن. ۲- خدا شدن، الاهیت را به خود بستن. ۳- (اِمص.) خداپرستی. ۴- پارسایی.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط