تأتی

(تَ أَ تّ) [ ع. ] (مص ل.)<BR>۱- آماده شدن، حاصل گشتن کار، دست دادن، فراهم آمدن.<BR>۲- رفق و نرمی کردن.<br>

(اِ.) راه رفتن به شیوة کودکان.<br>

(تَ أَ تّ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- آماده شدن، حاصل گشتن کار، دست دادن، فراهم آمدن. ۲- رفق و نرمی کردن.

(اِ.) راه رفتن به شیوه کودکان.

تاتی . (اِخ ) (در زبان اطفال ): تاتی کردن بمعنی راه رفتن در زبان کودکان است .

تاتی . (ص نسبی ) منسوب به تات، رجوع به تات شود.

تاتی . (اِ) تیره ای از شعبه ٔ جباره ٔ ایل عرب از ایلات خمسه ٔ فارس . (جغرافیای سیاسی کیهان ص ٨٧).