بین الاصبعین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بین الاصبعین . [ ب َ نَل ْ اِ ب َ ع َ ] (ع ق مرکب ) میان دو انگشت . مأخوذ از حدیث «قلب المؤمن بین الاصبعین من اصابع الرحمن ان شاء لاثبته و ان شاء لازاغه ». (فروزانفر، احادیث مثنوی ص ٦) (گوهرین، فرهنگ مثنوی ج ١ ص ٢٢٧).در فارسی بصورت «بین اصبعین » آمده است : مرغ مرده مضطر اندر وصل و بین خوانده ای القلب بین الاصبعین . مولوی . رجوع به بین اصبعین شود.