بیلمز
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ) [ تر. ] (اِ.) ابله، زبان نفهم.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مَ) [ تر. ] (اِ.) ابله، زبان نفهم.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیلمز. [ م َ ] (از ترکی، ص ) (در ترکی بمعنی ِ «نمی داند») در تداول فارسی زبانان این کلمه مرادف نادان و سخت نادان بکار می رود. (یادداشت مؤلف ).