بیرون شتافتن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بیرون شتافتن . [ ش ِ ت َ ] (مص مرکب ) به خارج رفتن . به خارج آمدن با شتاب . رجوع به شتافتن شود.