بیرون زهیدن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بیرون زهیدن . [ زِ دَ ] (مص مرکب ) به خارج تراویدن . تراوش کردن بخارج . پس دادن . رجوع به زهیدن شود.