بیدادکشی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بیدادکشی . [ ک َ / ک ِ ] (حامص مرکب ) تحمل ظلم . (یادداشت مؤلف ) : خواری خلل درونی آرد بیدادکشی زبونی آرد. نظامی .