بیخورشی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیخورشی . [ خوَ / خ ُ رِ ] (حامص مرکب ) بی خوراکی . بی خوردی . بی طعامی : چون من ز نهاد خویش پاکم کی بیخورشی کند هلاکم . نظامی . از بیخورشی تنم فسرده ست نیروی خورندگیش مرده ست . نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیخورشی . [ خوَ / خ ُ رِ ] (حامص مرکب ) بی خوراکی . بی خوردی . بی طعامی : چون من ز نهاد خویش پاکم کی بیخورشی کند هلاکم . نظامی . از بیخورشی تنم فسرده ست نیروی خورندگیش مرده ست . نظامی .