بیاعة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بیاعة. [ ع َ ] (ع اِ) متاع و کالای فروختنی . ج، بیاعات . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).