بیابانیان
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیابانیان . (اِ مرکب ) ج ِ بیابانی، بمعنی صحرانشین . رجوع به بیابانی شود. ◄ ستاره هایی که در غیر مدار آفتاب و ماه واقع شده اند. (ناظم الاطباء ذیل بیابانیات ). کواکب قدر اول و دوم و سوم و منازل قمر. (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به بیابانی شود. ◄ زنان صحرانشین . (فرهنگ فارسی معین ).