بی پایان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی پایان . (ص مرکب ) آنکه نهایت ندارد. (آنندراج ). بی انتها و بی کران و لایتناهی ̍ و بی آخر. (ناظم الاطباء) : الحق راه آن را دراز و بی پایان یافتم . (کلیله و دمنه ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی